Besparen ministers niet op eigen weddes?

Iedereen zou moeten besparen. Iedereen. Behalve het koningshuis dan, zo leerde we gisteren.

Vandaag blijkt dat de regeringsleden ook niet op zichzelf besparen. In de begroting die momenteel voorligt worden de bedragen voor de kabinetten nog ingeschreven voor de ministers van de vorige regering. N-VA-Kamerlid Ben Weyts kon echter een regeringsbeslissing op de kop tikken van de ministerraad van 16 december. Daaruit blijkt hoe de nieuwe regering de invulling van de nieuwe kabinetten ziet en de eigen wedde.

In het regeerakkoord kondigde de regering een besparing van 5% aan op de bezoldiging van de ministers en staatsecretarissen (p.12 regeerakkoord). Als je de beslissing van de ministerraad vergelijkt met de begroting van 2011 dan blijkt echter dat de weddes van de ministers en staatssecretarissen stijgen in plaats van te dalen. Voor de vice-premiers stijgt de wedde van 224.000 euro (begroting 2011) naar 242.000 euro, een weddesupplement van 8%. En dat geldt ook voor de ministers en staatssecretarissen. De ministers zien hun vergoeding stijgen van 220.000 naar 238.000 euro, de staatsecretarissen genieten een loonsverhoging van 210.000 naar 227.000 euro.

Voor een vice-premier

Begroting 2011	2012 (nota Ministerraad)
224	242

Voor een minister

Begroting 2011	2012 (nota Ministerraad)
220	238

Voor een staatssecretaris

Begroting 2011	2012 (nota Ministerraad)
210	227

“De cijfers verbazen. Heeft men zich opnieuw misrekend? Hoe dan ook. Alle Belgen zijn gelijk voor de wet. Maar sommigen zijn blijkbaar wat gelijker dan de rest. Iedereen moet besparen maar het koningshuis en de regering zelf blijven grotendeels buiten schot, onbegrijpelijk” zegt Weyts.

De regering kondigde ook een vermindering van het budget van de ministeriële kabinetten met 3 miljoen euro aan. Voor 2011 bedroeg dat budget 56.689.000 euro. Volgens de nota van de ministerraad daalt dit budget in 2012 naar 55.191.000 euro. Een daling inderdaad maar met nog geen anderhalf miljoen in plaats van met 3 miljoen euro. Nochtans telt de regering heel wat regeringsleden minder dan de vorige regering.

Weyts achterhaalde waarom de daling zo mager uitvalt. Enerzijds is er weddestijging van de regeringsleden. Anderzijds zijn er dan wel minder kabinetten, maar ze tellen meer kabinetsmedewerkers dan voorheen. In de regering-Leterme telde elke kabinet gemiddeld 40 ‘kabinetards’ (930 kabinetsleden voor 15 ministers, 7 staatssecretarissen en één regeringscommissaris). In de nieuwe regering-Di Rupo zijn er dat al 44, tien procent meer dus. “Het heeft weinig zin om minder regeringsleden te hebben als je in eenzelfde beweging toelaat dat die regeringsleden om meer uit te geven en meer kabinetsleden aan te werven. Zo bespaar je amper iets. Anderzijds dwingt de regering haar administratie om het met minder ambtenaren te doen. Iedereen moet vermageren, maar de kabinetten vervetten. Doe ten minste zélf wat je verwacht van een ander” zegt Weyts.

Minister Onkelinx schiet de hoofdvogel af met maarliefst 78 kabinetsleden. Anderzijds heeft ook een staatssecretaris als Courard, met eerder beperkte bevoegdheden, toch 30 kabinetsleden. De staatssecretarissen Wathelet en De Block hebben respectievelijk 37 en 32 kabinetards.

Vlaamse kabinetten een kwart minder vet

Kan het anders? “Jazeker” zegt Weyts. Hij verwijst naar de Vlaamse regering. “In vergelijking met de vorige Vlaamse regering (CD&V-VLD-SP.A) werd het aantal kabinetsleden teruggeschroefd van 452 naar 288. Voor 9 ministers levert dat een gemiddelde kabinetsbezetting van 32 op, of meer dan kwart (27 %) minder dan de nieuwe federale regeringskabinetten. Volgens het Rekenhof (nvda: zie rapport in bijlage) leverde dat een besparing op van meer dan 20% of meer dan 9 miljoen euro”.

Opmerkelijk tot slot dat de regering ook besliste om twee medewerkers aan te werven voor de Ecolo-Groen-fractie. De medewerkers zouden de groene fractie moeten bijstaan in het kader van de uitwerking van de staatshervorming. Weyts stelt er zich heel wat vragen bij “Koopt de regering wat goede wil af bij de groenen? Partijen worden toch al voldoende gefinancierd om medewerkers mee te betalen. Bij de regeringonderhandelingen over die staatshervorming had men toch ook geen extra medewerkers nodig?”.